বনভোজ

বগামাটি বনভোজ স্থলী

Popular posts from this blog

জুবিন গাৰ্গ

Image
                                                                ধৃতি হাজৰিকা  চাওঁতে চাওঁতে আজি              এবছৰে হবলৈ হ'ল, সেইদিনা আনিছিল              তোমাৰ নিথৰ দেহটো। সহজ ভাবে লব পৰা নাছিলোঁ              তুমি আমাক এৰি গুচি গলা, সেইদিনা যেন স্তব্ধ হৈ পৰিছিল               চাৰিওদিশ, কতো কোনো কাৰো মাত নাই, সকলোৱে কান্দিছিল                 তোমাৰ এষাৰ মাত শুনিবলৈ, দশোদিশে যেন কেৱল এন্ধাৰ আৰু এন্ধাৰ ৰাতিৰ আকাশত যেন সেইদিনা                  মৃত্যু হৈছিল এটি তৰাৰ, জিলিকি থকা তৰাটো যেন                   কৰবাত হেৰাই গল এই হৃদয়ৰ শীতলতা আঁতৰোৱাৰ ...
Read more

মৰমৰ দেউতা (অসমীয়া শিশু উপযোগী উপন্যাস)

Image
মৰমৰ দেউতা উপন্যাসখন ড০ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ দ্বাৰা ৰচিত এক শিশু উপযোগী উপন্যাস। এই উপন্যাস খন সফুঁৰা নামৰ আলোচনীত প্ৰথমে প্ৰকাশ পাইছিল।  চৰিত্ৰসমূহ- বিপুল বিপুলৰ দেউতাক বিপুলৰ মাক নিভাৰাণী ৰিণি মুকুল মৃণালিনী সদানন্দ দত্ত ময়িদুল দুলাল কাৰ্তিক গণেশ কনক বিজয় দত্ত নিকুঞ্জ ড°অৰবিন্দ চৌধুৰী উপন্যাসৰ চমু আভাস - মাক দেউতাকে নিজ সন্তানক অতুলনীয় মৰম-স্নেহেৰে ডাঙৰ-দীঘল কৰে। সন্তান ভাল মানুহ হোৱাটোৱেই তেওঁলোকৰ কাম্য। কিন্তু মাক-দেউতাকৰ কষ্টৰ মোল নুবুজি সন্তান অবাটে গ'লে তেওঁলোকৰ আশাত চেঁচা পানী পৰে। অবাটে যোৱা সন্তানটিক সৎ পথত প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰাবলৈ গ্ৰহণ কৰা পন্থাৰ ওপৰতেই লেখকে উপন্যাসখনৰ বিষয়বস্তু কেন্দ্ৰিত কৰিছে। ইয়াত দেউতাকৰ চৰিত্ৰটোই বাৰুকৈয়ে প্ৰভাৱ পেলাইছে।দেউতা আৰু সন্তানৰ মাজৰ মৰম, সম্পৰ্ক, ত্যাগ আৰু পাৰিবাৰিক অনুভূতিৰ কথা প্ৰকাশ পাইছে। দেউতাই নিজৰ সন্তানৰ সুখ আৰু ভৱিষ্যতৰ বাবে বহু কষ্ট সহ্য কৰে। সন্তানৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ মৰম বহু সময়ত মুখেৰে প্ৰকাশ নকৰিলেও তেওঁৰ কাম-কাজৰ মাজেৰে সেই মৰম প্ৰকাশ পায়। উপন্যাসখনত পিতৃৰ দায়িত্ব, সন্তানৰ প্ৰতি থকা আশা-আকাংক্ষা, পাৰিবাৰিক টানা...
Read more

চন্দ্ৰকুমাৰ যেনেকৈ জানো

Image
পদ্মধৰ চলিহা  ভাটীৰ পৰা আহি অসমৰ জল-বায়ু, ভাষা সংস্কৃতিৰ লগত একেবাৰে মিলি যোৱা পৰিয়ালৰ ভিতৰত আগৰৱালা পৰিয়ালে নিশ্চয় আগশাৰীত ঠাই পাব। অসমীয়া সম্ভ্রান্ত পৰিয়ালৰ জীয়াৰীৰ লগত বিবাহ সূত্ৰত আৱদ্ধ হোৱাত সম্বন্ধ আৰু অধিক নিবিড় হৈ পৰিল। চন্দ্ৰকুমাৰৰ দেউতাক হৰিবিলাস আগৰৱালাই পোন প্ৰথমতে মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ অমৰ গ্ৰন্থ কীৰ্ত্তন পুথি প্রকাশ কৰি পোহৰলৈ উলিয়ায়। অসমীয়া সাহিত্যলৈ যোগোৱা আগৰৱালা পৰিয়ালৰ বৰঙণি বহুমূলীয়া। চন্দ্ৰকুমাৰৰ কবিতা পুথি 'প্রতিমা' আৰু 'বীণ বৰাগী'ত তেওঁৰ গভীৰ চিন্তাশীলতা, সূক্ষ্ম অনুভূতি আৰু জ্বলন্ত স্বদেশপ্রেম সুন্দৰকৈ ফুটি ওলাইছে। অসমীয়া নৱন্যাস যুগৰ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, হেমচন্দ্র গোস্বামী, পদ্মনাথ গোহাঁইবৰুৱা, বেণুধৰ ৰাজখোৱা আদিৰ দৰে চন্দ্ৰকুমাৰো অন্যতম প্ৰৱৰ্ত্তক। কলিকতীয়া ছাত্র হৈ থকা কালতে তেওঁ 'জোনাকী' আলোচনীৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব লৈ তাক সুচাৰুৰূপে পালন কবে। বেজ-বৰুৱাৰ লগত তেওঁৰ যুগমীয়া বন্ধুত্ব স্থাপন হয়। দুয়ো যথার্থতে আছিল হবিহবাত্মা। জাতীয়তাবাদী নির্ভীক বাতৰি কাকতৰ অভাৱ পুৰণ কৰিলে চন্দ্ৰকুমাৰে। পুলিচ বিভাগৰ নীৰস কামত থাকিও ভাষা জননীর বেদীত ...
Read more